augmentata anxietas in labore et vita: quomodo desistere ab vita in statu perpetuae minacis vigilis iam aestuato. antequam oculos aperueris, cor celerius pulsat. in capite iteratur series rerum quae non factae sunt. inspectas telephonum, etiamsi nemo scripsit. responsas mittis mensagibus, etiamsi posse expectare. planas, confirmas, anxietas, praevidebas, securitatem petis. hoc non est simpliciter "perfektionismus" nec simpliciter "responsum". hoc est anxietas. intra in quotidianitatem inhaeret, fit substrato habitui, cuius deprehensionem cessamus. sed hoc substratum — non normalitas. signum est. et si te recognovisti, articulus nosus te est. anxietas sicut coniuncta homini moderni: cur vivimus sic vivimus in mundo, qui ipse provocat anxietatem. tumultus informativus, perpetua accessibilitas, termini, incertitudo, petentia esse "productivum" 24/7. mens nostrum hoc percepit ut perpetuam minacem. et ipse responsat unica vi accessibili: inludit systemam survivalis. adrenalinum, cortisolum, tensionem musculorum, pulsus cordis celerius — omnia hoc operatur sicut horologium. sed sola horologia sunt defecta, quia minacis non desinit. transigitur de uno message in aliud, de uno epistula in subsequentem, de una ratione in infinitum series. specialiter in labore hoc manifestatur. metuimus non succedere, metuimus errare, metuimus non aestimari, metuimus locum perdere, metuimus quod nos substituuntur. anxietas fit combustibilis, quo moveamur, sed hoc combustibilis nostrum venenum est. confundimus anxietatem cum energia. confundimus metum cum responsabiliam. confundimus controllem cum curam. in his erroribus annis vivimus. quomodo anxietas manifestatur in corpore et in vita anxietas non est simpliciter "cogitationes". statum totius organismi est. non notamus, ut constantius tensi sunt humeri, ut maxillae constrictae sunt, ut superficialiter et frequenter respiramus. non notamus, ut somnum nostrum anxietatis factum est, ut nos noctu inter medium cum cogitationibus de labore ... Read more