Fortis Venti: Quando Umbilicat, Quando MetuereOmnes in vita sua una vice in situ erant, ubi ventus ad fenestras ascendit. Aliquid in his momentis in lenunculo involutum est, gaudens in conforto, et sentit tensionem recedere. Aliter, auditus ad idem sonum, commovetur, cor eius celerius pulsat, et in fontem metuendi quaerit. Quomodo idem sonus — fortis ventus — potest in diversis hominibus, et in eodem homine in diversis momentis, affectus contrarii excitare? Hoc ab multibus factoribus dependit: experientia personalis, contextus, statu nervosi systematis, et etiam a tempore anni. Pertractemus, ut fortis ventus in psychem nostram influat, et cur simul et metuat, et curesit.Basis Biologica: Quomodo nos fortis ventum percepiamusEx physiologica vista, sonus fortis ventus est signum sonoricum complexum. Consistit in multibus frequentiis: bassis, quas nos magis sensimus corpore, et altis, quas auris apprehendit. Fortis ventus raro est monotonus: ille clamat, ululat, sibilat, appecit, et rursus ad summum venit. Haec mutationes in laude et tonaliitate cerebrum nostrum perpetuo analysare cogitatur. Apparatus auditivus noster est systema primum avertendi. Propterea impetus fortis ventus, specialiter noctu, potest excitare exsudationem adrenalineae reflexam, licet non sentiamus, quod metuimus. Hic est mechanismus evolutionarius: in vetustate fortis ventus potuit significare adventum tempestatis aut predatori, et nervosus systema nostrum hodiecum memorat hanc rem.Quamobrem, cum fortis ventus fit aequabilis, perpetuus, ille meminit "fortis sonum". Hic est signum acusticum, quod occupat totum spectum sonorum et velat sonos abruptos, casuales. Propterea sonus fortis ventus ad fenestras possit multis hominibus ad somnum adiuvare: ille creat protectivam pulvolum sonorum, qui absorbet passus vicinorum, laum canum, vel sonum machinarum.Quando fortis ventus causat metumReceptio metuens ad sonum fortis ventus saepissime cum tribus factoribus coniuncta est: incertitudine, experientia negat ... Read more