Cum audimus verbum "narcissismus", in capite efficitur imago amatoris sui, qui speciat in speculum et petat laudationem omnium. Sed pauci putant de his characteristicis, quae potuntur manifestari et in infantibus ad parentes. Non de adolescenti egoismo loquitur, qui tempore transire potest. Loquitur de profundo, chronico comportamento, quando infantem parentem ut objectum ad satisfactionem suarum necessitatum usum, sine experientia gratitudinis aut empathiae. Mater, victimam huius narcissismi, saepe non intellegit quod accidit: "Dediti illi omnia, cur sic me tractat?". Disputemus, ut discernamus infantem narcissismum et quid de his facere. Quomodo manifestatur narcissismus infantium ad matrem Infans narcissus non necessarius est qui clamet et petat. Instrumenta eius sunt manipulatio, devaluatione et frigore. Pote ignorare matrem, si non dabit desiderabilem. Pote publice deridere suam formam, aetatem, professionem. Pote uti eam ut bancum, cum pecunia consumatur — discedere. Non laetatur suis successibus, sed invidet et irascitur. Non manifestat curam, si mater moritur, sed petit ut curaret eum. Adultus filius aut filia potest accusare matrem de omnibus suis victissimis ("tu mihi non dedit esse pianistam"), sine se assumendo responsabilitatem. Adhuc petunt admirationem: "Ecce, quantum ego succcesso (contra te) sum". Ubi venit narcissismus infantium Causae in educatione sunt. Duo sunt viae principales. Prima est supercura et laudatio. Infantem ab infantia persuasum est, quod ille specialis, talentosus, melior omnibus. Non ponunt ei fines, non discunt eum considerare sensus alterius. Crescit cum persuasione, quod mundus debet volvere circa eum. Mater in his systemate est personalia. Secunda via est frigore et rejicione. Infans non accepit satis amoris et caloris, et ut protectionem constructum magnum "Meum": "Nemo mihi necessarius est, ipse potero, omnes sunt indigni me". Tali infantibus saepe materem pro infirmitate contemnunt. Occasione, narcissismus hereditari ... Read more