Urbs mirabilis in historia et modernitate: evolutione utopiae Introducere: Urbs ut projectionem societatis idealis Conceptio "urbs mirabilis" non est solum aedificatio idealis, sed materialis philosophica, socialis et politica utopia. Per millenia humanitas materializavit suas representationes de iustitia, harmonia, progressu et felicitate in aedificatione, architectura et legibus urborum imaginariarum vel realium. Hoc processus reflectit evolutionem valorum socialium, possibilitatum technologorum et profundorum metus collectivorum. Analyticus scientificus permittit persequi, ut mutationes hae projectiones: ab utopis theocentricis schematibus usque ad metropolis technocraticas et coloniae ecologicas. Antiquitas: cosmos, ratio et hierarchia socialis Primus systematicus projectus urbis idealis est Ptolomaei. In dialogo "Respublica" et, magis detexit, in "Legibus" describit polis, esse speculum ordinis cosmici et animae humanae. Urbs est divisus in tres partes, correspondentes trium castis: reges philosophi (ratio), custodes (voluntas) et artifices (cupiditas). Habet planum circulum strictum ut symbolis perfectio et insulam a mari pro conservatione morum. Realisatio ideae Ptolomaei est planus Hypodami (reticulum rectangulare stratorum), utilis in aedificatione Miletis et Piraei. Idealis non est luxus, sed rationalis ordo, subordinans naturam humanarum rerum in geometriam et lege. Renaissance et Illuminatio: harmonia, perspectiva et contractus socialis Renaissance revivit interest in urbe ideali, aucto humanisticis et artisticis ideis. In tractatus Philarleti, Leonis Baptista Alberti et postea Tomazonis Campanellae ("Urbs Solis") urbs fit symbolis omnium felicitationis et harmoniae inter hominem et mundum. Hoc iam non est solum castrum, sed opus artis cum planum radiato-circulare, focussando in palatium vel platea, quod symbolizat imperium principis illuminati. In saeculo XVIII reticulum quadratum fit embodimentem idealis democratici in Civitatibus Foederatis (planum No ... Read more